ھۆنیاوان

« سوو شون » شكسته شده يا تلفظ محلّي «سياوشان »است به معناي زاري كردن در سوگ سياوش . از آنجا يي كه شيرازي ها سياوش را به فتح واو تلفظ مي كنند بنا بر اين تعزيه ي سياوش هم سووشون به فتح سين تلفظ مي شود . امّا سووشون هم غلط نيست چرا كه در تهران اين كلمه را سياووش مي گويند به ضمّ دو واو . امّا چون صحنه ي اصلي رمان در شيراز است و تعزيه ي سياوش را هم تا مدّتها در ممسني و بيشتر اتراق گاه هاي عشاير فارس بر پا مي كرده اند و سووشون مي گفته اند ، غرض خود من هم همين تلفظ بوده است . سه بار اين تعزيه راديده ام و هر سه بار باديدن سر بريده ي سياوش در طشت گریسته ام به خاطر ستم هايي كه بر مردم ايران رفته است .... «برگرفته از یادنامه ی جلال آل احمد»

دانلود کتاب سو وشون